در مورد علم حسابداری باید گفت درواقع حسابداری دانشی است که موضوعش فهم رویدادهای مالی و به اعداد تبدیل کردن این رویدادهاست .حسابداری فن جمع آوری اطلاعات، طبقه بندی آنها، تلخیص و تجزیه و تحلیل و نتیجه گیری از این اطلاعات میباشد بعبارت دیگر حسابداری یک سیستم است که در آن فرآیند جمعآوری، طبقهبندی، ثبت، خلاصه کردن اطلاعات و تهیه گزارشهای مالی و صورتهای حسابداری در شکلها و مدلهای خاص انجام میگیرد تا افراد ذینفع درون سازمانی مثل مدیران سازمان و یا برون سازمانی مثل بانکها و ... بتوانند از این اطلاعات استفاده کنند.

حسابداری یک سیستم است که در آن فرایند جمع
آوری، طبقه بندی، ثبت، خلاصه کردن اطلاعات و تهیه گزارش های مالی و صورت
های حسابداری در شکل و مدل های خاص انجام می گیرد تا افراد ذینفع درون
سازمانی مثل مدیران و یا برون سازمانی مثل بانک ها، مجمع عمومی سازمان مورد
نظر و یا مقامات مالیاتی بتوانند از این اطلاعات استفاده کنند.
به همین دلیل فردی که تحصیلات دانشگاهی ندارد یا با علوم آکادمیک آن آشنایی بیشتر دفتردار است تا حسابدار چرا که گزارش های این دسته از افراد مطابق استاندارد های علمی و آکادمیک نیست و پردازش کافی نمی شود و بیشتر تراز حساب ها می باشد. برای مثال یک به حسابدار تجربی نمی تواند به راحتی بین دارایی کوتاه مدت و بلند مدت تفاوت قائل شود و یا نمی داند که چگونه باید معاملات ارزی را در دفتر ثبت کند.
به زبان دیگر باید گفت اشخاص، شرکت ها و دولت ها برای تصمیم گیری در مورد توزیع مناسب منابع مالی نیاز به اطلاعات قابل اتکا دارند که این اطلاعات را به یاری حسابداری می توان به دست آورد. از سوی دیگر انجام سرمایه گذاری یکی از مواد ضروری و اساسی در فرایند رشد و توسعه ی اقتصادی است و سرمایه گذاران نیز بعد از عرضه ی سرمایه تا حد امکان سعی دارند منابع مالی خود را به سویی سوق دهند که کمترین ریسک و بیشترین بازده را داشته باشد. یعنی به دنبال بر آورد ریسک سرمایه گذاری خواهند بود. این در حالی است که یکی از منابع اساسی برای محاسبه ریسک بازار شرکت ها استفاده از اطلاعات تولید شده سیستم حسابداری است.
به همین دلیل فردی که تحصیلات دانشگاهی ندارد یا با علوم آکادمیک آن آشنایی بیشتر دفتردار است تا حسابدار چرا که گزارش های این دسته از افراد مطابق استاندارد های علمی و آکادمیک نیست و پردازش کافی نمی شود و بیشتر تراز حساب ها می باشد. برای مثال یک به حسابدار تجربی نمی تواند به راحتی بین دارایی کوتاه مدت و بلند مدت تفاوت قائل شود و یا نمی داند که چگونه باید معاملات ارزی را در دفتر ثبت کند.
به زبان دیگر باید گفت اشخاص، شرکت ها و دولت ها برای تصمیم گیری در مورد توزیع مناسب منابع مالی نیاز به اطلاعات قابل اتکا دارند که این اطلاعات را به یاری حسابداری می توان به دست آورد. از سوی دیگر انجام سرمایه گذاری یکی از مواد ضروری و اساسی در فرایند رشد و توسعه ی اقتصادی است و سرمایه گذاران نیز بعد از عرضه ی سرمایه تا حد امکان سعی دارند منابع مالی خود را به سویی سوق دهند که کمترین ریسک و بیشترین بازده را داشته باشد. یعنی به دنبال بر آورد ریسک سرمایه گذاری خواهند بود. این در حالی است که یکی از منابع اساسی برای محاسبه ریسک بازار شرکت ها استفاده از اطلاعات تولید شده سیستم حسابداری است.